In de eerste drie jaar van het bestaan van de band werden drie demo's en een oefensessie opgenomen. De band nam ook een niet uitgegeven album op, getiteld Goetia, voordat ze hun derde demo uitgaven (waarbij hun stijl veranderde van death metal naar black metal). Goetia zou worden uitgegeven door Tombstone Records, maar toen die platenmaatschappij failliet ging, had deze niet het geld om de reeds opgenomen nummers af te kopen bij de studio. De opnames werden vernietigd. De band tekende vervolgens een contract bij een nieuwe platenmaatschappij, Cacophonous Records. Cradle Of Filth's debuutalbum, The Principle Of Evil Made Flesh, was destijds (1994) ook de eerste release van deze platenmaatschappij. Hoewel er een duidelijk kwaliteitsverschil zat tussen de opnames van hun demo's en het eerste album, was het alsnog een wat kale en beginnende versie van wat de toekomst zou brengen.

Cradle Of Filth's relatie met Cacophonous Records werd echter snel slechter, op z'n zachtst gezegd. De band beschuldigde de platenmaatschappij ervan dat er contractueel en financieel mismanagement werd uitgevoerd. Er werden enkele felle gerechtelijke stappen uitgevoerd die het grootste deel van 1995 in beslag namen. De band wist echter in 1996 bij de platenmaatschappij Music For Nations te tekenen, nadat ze de V Empire (Or Dark Faerytales In Phallustein) EP hadden opgenomen. Met deze opnamen kon de band onder de contractuele plichten van Cacophonous Records uitkomen.

Dusk... And Her Embrace volgde hetzelfde jaar nog. Een hooggewaardeerd album, dat zorgde voor de definitieve doorbraak en een groeiende fanbase in Europa en de rest van de wereld. Dusk... And Her Embrace is een conceptalbum in het algemeen gebaseerd op vampirisme en specifiek (maar wel losjes) op de teksten van Sheridan Le Fanu, Arthur Machen en Bram Stoker. Cradle Of Filth's eerste album voor Music For Nations, zette de toon voor wat er nog zou komen. De productie van het album was voor het eerst precies zoals de band ambieerde, terwijl Dani Filth's vocale gymnastiek op zijn extreemst was.

De immer groeiende theatrale live shows van de Europese tour (1997) hielpen de band om de aandacht vast de houden, net als de controversiële merchandise, met niet op de laatste plaats het beruchte T-shirt met de masturberende non en de tekst ''Jesus Is A Cunt'' op de achterkant. Het T-shirt is verboden in Nieuw Zeeland, een handvol fans zijn al bekeurd voor het dragen van het T-shirt in Engeland en Amerika en de band zelf is er al enkele keren over aangesproken. De Lord Provost van Glasgow noemde het shirt (en daarbij ook de band) ''ziek en beledigend''. De band is het daar geheel mee eens, aangezien ze de uitspraak op de achterkant van de in 2005 uitgekomen DVD Peace Through Superior Firepower hebben gezet.

In 1998 begon Dani Filth met zijn langlopende column Dani's Inferno voor Metal Hammer en de band verscheen in de Britse documentaireserie Living With The Enemy (op tour met een fan en zijn boze moeder en zuster). Het jaar 1998 bracht ook het derde full-length album, Cruelty And The Beast. Een tot in de puntjes verzorgd conceptalbum gebaseerd op de legende van de Bloedgravin Elizabeth Bathory. Op het album is tevens Ingrid Pitt te horen als gastspreker in de rol van de Gravin. Een rol die zij in 1971 al eens op zich nam in de Hammer Horror film Countess Dracula.

Paul Allender, die de band in 1996 verlaten had, keerde in 2000 terug om Midian op te nemen. Na het opnemen van de eerste full-length video voor het nummer From The Cradle to Enslave (vol met bloed en viezigheid, opgenomen door cult horror regisseur Alex Chandon), de DVD PanDaemonAeon en het minialbum From The Cradle To Enslave, ging de band lange tijd op tour. Alex Chandon zou nog een aantal promovideos voor de band opnemen, als ook de film Cradle Of Fear, waarin Dani Filth en de andere bandleden een rol spelen.

Op Halloween avond 2000 kwam het vierde studioalbum, Midian, uit. Midian is gebaseerd op Clive Barker's verhaal Cabal en de daarop volgende filmadaptatie Nightbreed. Net als op Cruelty And The Beast maakte de band op Midian gebruik van een gastspreker. Ditmaal was die rol weggelegd voor Doug Bradley, bekend van de Hellraiser films, waarin hij de cenobite Pinhead speelt. Doug Bradley zou later op de albums Nymphetamine, Thornography en Godspeed On The Devil's Thunder terugkeren. De promovideo voor Midian, Her Ghost In The Fog, was een kleine hit op MTV 2 en verschillende metal kanalen. Het nummer verscheen daarnaast op de soundtrack van de weerwolf film Ginger Snaps en het spel Brutal Legend.

De langste periode tussen twee full length albums volgde, maar het was niettemin een drukke periode voor de band. Bitter Suites To Succubi werd uitgegeven op de eigen platenmaatschappij van de band, AbraCadaver en was een mix van vier nieuwe nummers, drie heropgenomen nummers van The Principle Of Evil Made Flesh, twee instrumentale nummers en een cover van het Sister's Of Mercy nummer No Time To Cry. Twee andere uitgaves in deze periode waren het Best Of Cradle Of Filth album op Music For Nations, Lovecraft And Witch Hearts en een live album (Live Bait For The Dead), wederom op AbraCadaver.

Het jaar 2003 bracht de band hun eerste contract bij een major platenmaatschappij, Sony Music. Op Damnation And A Day kon de band, door de dikke portemonnee van Sony Music, eindelijk een compleet orkest inhuren (het 80 personen tellende Budapest Film Orchestra And Choir). Zij vervingen de synthesizers van vorige albums. Zodoende kwam de band eindelijk toe aan wat zij beoogden. Een super episch en symfonisch metalbeest maken. Ongeveer de helft van het album trad in de voetsporen van John Milton's epische gedicht Paradise Lost. Wat de val van de mensheid door de ogen van Lucifer laat zien. Terwijl het tweede deel van het album Lucifer volgt op zijn pad door de eeuwen heen, afsluitend met het einde der dagen. Bab(a)lon AD (So Glad For The Madness), een van de videos van het album, was de eerste DVD only single die de Engelse top 40 haalden (als we het Guinness Book Of Records van Britse Hit Singles en Albums mogen geloven).

Als gevolg van het succes van dit album, kon de band gedurende de zomer het prestigieuze B Stage van Us Ozzfest 10 weken lang headlinen. Het jaar werd beëindigd met een Amerikaanse tour met Moonspell en Type O Negative. De band brak met Sony Music en tekende bij de platenmaatschappij Roadrunner Records.

Nymphetamine kwam in 2004 aan het licht. Het album werd beschreven als een spannende mix van de albums Damnation And A Day en Cruelty And The Beast, met een hernieuwde lust voor melodie, vakmanschap en pure verdomde gestoordheid. Nymphetamine debuteerde op nummer 89 in de Billboard Top 200 chart en de toenemende acceptatie door het mainstream gebeuren werd ondertekend toen het titelnummer werd genomineerd voor een Grammy. Dit zorgde voor veel media aandacht voor de band, zoals optredens in verschillende TV series, waaronder de Amerikaanse hit comedy serie Viva La Bam.

De opvolger, Thornography, werd in oktober 2006 uitgegeven. Een ware hype van controverse voor de release, betreffende Samuel Araya's originele cover art (waarin de rok van de vrouw te kort zou zijn), zorgde in mei 2006 ervoor dat de cover vervangen werd. Al waren er reeds vele boekjes gedrukt. Thornography werd ongeveer hetzelfde ontvangen als Nymphetamine, met reviews waarin de nadruk op de meer standaard thrash/heavy metal riffs en commerciële songstructuren werd gelegd. Flink wat diehard Cradle Of Filth fans waren nogal ontdaan door deze release.

Men begon met het werken aan het achtste studio album na de succesvolle wereldtour ter ondersteuning van Thornography. Dit album werd in oktober 2008 uitgegeven onder de naam Godspeed On The Devil's Thunder. Dit is een conceptalbum gebaseerd rond de deels waargebeurde legende van Gilles De Rais, een 15e eeuwse Franse edelman die zij aan zij met Jeanne d'Arc vocht en enorm veel rijkdom rond zich vergaarde. Totdat hij omsloeg en een satanistische, perverse kindermoordenaar werd.

Cradle Of Filth's relatie met Roadrunner Records kwam in april 2010 ten einde, met de aankondiging dat het volgende album van de band uitgegeven zou worden via de platenmaatschappij Peaceville Records, in samenwerking met het AbraCadaver. Dani Filth noemde de artistieke restricties en hersenloze belemmering met een major platenmaatschappij. Als de belangrijkste reden voor de band om naar een indie platenmaatschappij te gaan. De releasedatum voor het album werd, toepasselijk, op Allerheiligen gepland. In augustus 2010 werd de titel bekendgemaakt, Darkly, Darkly, Venus Aversa. Een conceptalbum rond de zwoele demon Lilith, de eerste vrouw van de Bijbelse Adam. Referenties naar Griekse mythologie, tempeliers en carmelische nonnen komen veelvuldig voor in dit semi fictieve, occulte verhaal, dat door de platenmaatschappij getypeerd wordt als een duister wandkleed van horror, gekte en zieke, vampirische erotiek.